Πέμπτη 18 Δεκεμβρίου 2014, 9:00 μ.μ. The Liberated Film Club 2014. Empros, Athens. 

The Unknown Man Of Shandigor (Director: Jean-Louis Roy, 1967. 90 minutes) 

"Bye Bye Mister Spy..." sings a leather-gloved and listless Serge Gainsbourg, as a bald gang of dentists improvise a smile by candlelight. The Unknown Man Of Shandigor is the anti-pantheon of Liberated Film, functioning (just) on the premise of 'the Annulator' – a device capable of neutralizing any atomic weapon, which every government interested in destruction seek to destroy, or at least control.

Preceded by short: Dog's Dialogue (Director: Raoul Ruiz, 1977. 20 minutes)


Παρασκευή 19 Δεκεμβρίου, 10:00 μ.μ. Παράσταση Cirko Cachivache & 11:30 μ.μ. The Muchatrela Comeback Party 

Η Muchatrela band με νέα πλέον σύνθεση και με περίσσια δόση τρέλας ξεκινάει και πάλι τις εμφανίσεις της σε πεζοδρόμους,μαγαζιά, κοινωνικούς και αλληλέγγυους χώρους και φεστιβαλ !!!
Φυσικά ο καλύτερος τρόπος για να ξεκινήσεις κάτι τέτοιο ειναι τι άλλο??


Και το καλύτερο μερος για να το κάνεις??

στο ελεύθερο αυτοδιαχειριζόμενο Θέατρο ΕΜΠΡΟΣ !!!!!

Ετσι λοιπόν την Παρασκευή 19 δεκεμβρίου στο Θέατρο του ΕΜΠΡΟΣ θα κανουμε το
"The Muchatrela come back Party" !!
Ενα ολονύχτιο πάρτυ μαζι με ολους τους καλους μας φίλους με τσίρκο,μουσική,φαντασία,χαρά,χορό και τρέλα...Muchatrelaaaa !!!

LIne up της βραδιάς: Circo Cachivache
Muchatrela band 


 Κάθε Σάββατο 5:00 μ.μ. - 8:00 μ.μ. συνάντηση της Ομάδας δράσης απέναντι στη συνεχιζόμενη αστυνομική βία.



Kάθε Σάββατο, θα γίνεtai η επόμενη συνάντηση της Ομάδας δράσης απέναντι στη συνεχιζόμενη αστυνομική βία, αυθαιρεσία, και τον όλο και πιο άγριο εκφασισμό στην καθημερινότητα όλων μας, στο Ελεύθερο Αυτοδιαχειριζόμενο Θέατρο Εμπρός. 

Το προηγούμενο Σάββατο έγινε συζήτηση για το περιεχόμενο και τις εισηγήτριες/τες της 1ης δράσης/εκδήλωσης της ομάδας, που θα γίνει στο Εμπρός, μόλις διοργανωθεί καλά, με θέμα τον τίτλο της πρόσκλησής μας. Ενημερώθηκε, σχετικά, και η ανοιχτή συνέλευση του Εμπρός, την Κυριακή που πέρασε.

Καλεσμένος/η έναι καθένας και καθεμία, που μοιράζεται κοινές ανησυχίες και οραματίζεται έναν άλλο κόσμο, ενεργό και αλληλέγγυο, όπου ο άνθρωπος και η φύση με την πλούσια ποικιλομορφία του/της, αυτοοργανώνεται οριζόντια, ζει και δημιουργεί, μακριά από φυλετικούς, σεξιστικούς, θρησκευτικούς, πολιτικούς και οικονομικούς αποκλεισμούς!

Σας περιμένουμε!



The Liberated Film Club 2014. Empros, Athens. Onwards > > >

Κάθε Πέμπτη από 13 Νοεμβρίου έως 18 Δεκεμβρίου, 9:00 μ.μ.

Programme in short:



Twilight (Director: György Fehér, 1990. 95 minutes)

preceded by short: Byrne (Director: Susu Laroche, 2013. 4 minutes)



The Chekist (Director: Aleksandr Rogozhkin, 1992. 85 minutes)

preceded by short: Death Is Elsewhere (Director: Richard Mosse, 2014. 9 minutes)   



Days Of Eclipse (Director: Alexsandr Sokurov, 1988. 130 minutes)



Three Lives (Director: Kate Millet, 1971. 70 minutes)

preceded by short: Vacancy (Director: Matthias Muller, 1999. 14 minutes)



The Golden Thing (Directors: Alf Brustellin; Nicos Perakis; Edgar Reitz; Ula Stockl, 1972 113 minutes)



The Unknown Man Of Shandigor (Director: Jean-Louis Roy, 1967. 90 minutes)

preceded by short: Dog's Dialogue (Director: Raoul Ruiz, 1977. 20 minutes)


Programme with notes:

Cinema is all the films not made, yet contemplated in the explosion of existence.

Cinema is the domain of fragile and impossible films.

Cinema is the liberating application of the margins in search of the proper world.

- Stavros Tornes


Remember, boys, the greatest victory is that won over yourselves. To give life to the woman cinema, and to die. So give it all up for the end of the show! No disaster film, but disaster as film. Ruins upon Ruins. The premise that an end-reel moment can redeem all that has gone before. The Liberated Film Club 2014. Empros, Athens. Onwards > > >



Twilight (Director: György Fehér, 1990. 95 minutes) 

"The original Twilight, released in 1990 but still unavailable on DVD, Szürkület (Twilight) stars Péter Haumann and Béla Tarr cast regular János Derzsi in a mysterious tale of detectives hunting for a child killer amid the eldritch, forest-wreathed villages of the misty Hungarian countryside, based on Friedrich Dürrenmatt's novel Das Versprechen. Such a plot could be well rendered as a hardboiled crime thriller, but this hypnotic, black and white mood piece favours atmosphere and contemplation over narrative drive, hence the deliberately paced tracking shots and soul-searching long takes, soundtracked by lowering drones and glacial chorale." - The Quietus (on screening at Stanley Schtinter Picture Show, London 2012)


Preceded by short: Byrne (Director: Susu Laroche, 2013. 4 minutes)



The Chekist (Director: Aleksandr Rogozhkin, 1992. 85 minutes)

Few films communicate effectively, or sustainably, the capacity of men to commit the most extreme and heinous acts. The Chekist goes beyond communication: a film that articulates and cries in the face of the events – largely mass executions – of the Russian Civil War (1917 – 1923). A war, like any other, lost; the events are forgotten and the film is hidden. But the events are eternal, and the film exists not as protest cinema, but as literal, bloody, artless expulsion of and commitment to the unforgiveable. This film is further than cinema: further than re-enactment, discourse, affectation, and of action. This film is death.


Preceded by short: Death Is Elsewhere (Director: Richard Mosse, 2014. 9 minutes)



Days Of Eclipse (Director: Alexsandr Sokurov, 1988. 130 minutes)

Towards the fall of the Soviet Union. Tukrmenistan, sepia. An object hurtles towards the earth. The presence of unknown beings articulated by camera movement and sound. Stream of consciousness, dream-state filmmaking from a physician's perspective. 



Three Lives (Director: Kate Millet, 1971. 70 minutes)

"A film about women... what it's like to be us," read the advertising pitch for a film documenting the lives of three American women: Mallory, Lillian and Robin. A Women's Liberation Cinema Production directed by the notorious activist and author, Kate Millett, and produced by an all-female crew on an explicitly democratic basis. Julia Lesage heralded the film as: "A new order of cinematic iconography and connotation. A tool for women's subcultural resistance."


Preceded by short: Vacancy (Director: Matthias Muller, 1999. 14 minutes)



The Golden Thing (Directors: Alf Brustellin; Nicos Perakis; Edgar Reitz; Ula Stockl, 1972 113 minutes)

German made-for-television interpretation of the Greek myths, with a cast comprised almost entirely of children.



The Unknown Man Of Shandigor (Director: Jean-Louis Roy, 1967. 90 minutes) 

"Bye Bye Mister Spy..." sings a leather-gloved and listless Serge Gainsbourg, as a bald gang of dentists improvise a smile by candlelight. The Unknown Man Of Shandigor is the anti-pantheon of Liberated Film, functioning (just) on the premise of 'the Annulator' – a device capable of neutralizing any atomic weapon, which every government interested in destruction seek to destroy, or at least control.


Preceded by short: Dog's Dialogue (Director: Raoul Ruiz, 1977. 20 minutes)


 Κάθε Κυριακή 11:00 - 13:30 Θέατρο Σκιών



Κυριακή 21 Δεκέμβρη, 3:30 - 6:30 μ.μ. Σεμινάριο ελεύθερης έκφρασης & δημιουργικής επικοινωνίας (On Sunday 21st, 3.30pm-6.30pm, Seminar of Free Expression and Creative Communication at Embros)


Καλά Χριστούγεννα από τη Λάρα... 
Merry Christmas from Lara...

(work in progress)

Θα επιχειρήσουμε ένα ακόμη δημιουργικό ταξίδι, από το σκοτάδι στο φως, που υπάρχει μέσα μας, και, όπως πάντα, κανείς δεν θα γνωρίζει από τα πριν, σε ποια καινούρια μονοπάτια συμπόρευσης θα μας οδηγήσει... 

Πρόκειται για μια εκδρομή δημιουργικής συνύπαρξης, ένα παιχνίδι, χωρίς αποκλεισμούς, στη διάρκεια του οποίου οι συμμετέχοντες δοκιμάζουν την ανάγκη τους να παίξουν, να ονειρευτούν και να νοιώσουν την εσωτερική και εξωτερική μουσική των σωμάτων, και να την εκφράσουν με τον δικό τους τρόπο. 

Όταν οι άνθρωποι ανοίγονται, έτσι, τα τεχνητά σύνορα/αγκυλώσεις, που τους χωρίζουν, γκρεμίζονται σα χάρτινοι πύργοι! Ταξιδεύουν ελεύθερα δρόμους ποιητικούς, δρόμους καρδιάς, δικούς τους δρόμους. Ο κόσμος, που χτίζουν, μαζί, τους υπερβαίνει, αλλάζει, και τότε όλα είναι δυνατά...

Απαραίτητη προϋπόθεση η διάθεσή τους να ταξιδέψουν, για λίγο, κάπου αλλού, κάπου όπου το παιχνίδι επιτρέπεται, με ενδυμασία που διευκολύνει την ελευθερία κίνησης ή ακινησίας, σα να 'ταν στο σπίτι τους και, ταυτόχρονα, μακριά απ΄ αυτό. Γιατί, «η ποίηση είναι σαν ένα είδος σκασιαρχείου, σαν ένα όνειρο μέσα στο όνειρο της ζωής, ένα αγριολούλουδο που φύτρωσε ανάμεσα στο στάρι», όπως σημειώνει μια άγνωστη παιδαγωγός...

Απαραίτητη προϋπόθεση η διάθεσή τους να ταξιδέψουν, για λίγο, κάπου αλλού, κάπου όπου το παιχνίδι επιτρέπεται, με ενδυμασία που διευκολύνει την ελευθερία κίνησης ή ακινησίας, σα να 'ταν στο σπίτι τους και, ταυτόχρονα, μακριά απ΄ αυτό. Γιατί, «η ποίηση είναι σαν ένα είδος σκασιαρχείου, σαν ένα όνειρο μέσα στο όνειρο της ζωής, ένα αγριολούλουδο που φύτρωσε ανάμεσα στο στάρι», όπως σημειώνει μια άγνωστη παιδαγωγός...

Υλικό από το προηγούμενο εργαστήρι μπορείς να βρεις στο link: https://www.facebook.com/events/813656718675618/820297578011532/?notif_t=like

Χαρά Αλεξάκη -Xara Alexakis 
δραματοπαιδαγωγός-drama teacher
fb: Xara Alexakis
E-mail: cultivatingthearts@gmail.com

  Κάθε Τετάρτη μέχρι το Δεκέμβρη 08:00-10:00 μ.μ "Στενές επαφές φύλου σεξουαλικότητας και χώρου" 7 κείμενα του Γιώργου Μαρνελάκη"

Μπαρ ανοιχτό για συζήτηση με την ομάδα.

Κάλεσμα συμμετοχής

Εισηγήσεις, δράσεις, performances, εγκαταστάσεις και συζήτηση με αφορμή το βιβλίο του Γ. Μαρνελάκη "Στενές επαφές φύλου, σεξουαλικότητας και χώρου"
Πράξεις ρατσισμού και βίας, ψυχολογικής, σωματικής και άλλης φύσης, προβληματίζουν βαθιά πολλές/πολλούς από τους συμμετέχοντες στο Ελεύθερο Αυτοδιαχειριζόμενο θέατρο Εμπρός στο κέντρο της Αθήνας, στο Ψυρρή αλλά και πολλούς/πολλες απο τους κατοίκους της πόλης. Τα σώματα μας ευάλωτα στην Αθήνα του σήμερα και η πόλη βίαια και επισφαλής. Υπαρχουν τρόποι να εκφραστούμε γύρω από τα ζητήματα αυτά, που, πως, πότε; Υπάρχουν τρόποι (και ποιοι) να διεκδικήσουμε τα δικαιώματά μας στη πόλη;
 Στα 3 χρόνια που έχει ξαναζωντανέψει ο χώρος του Εμπρός έχουν γίνει 2 queer festivals, και δράσεις σχετικά με θέματα ταυτότητας, φύλου και σεξουαλικότητας, με προσπάθεια να ενώσουμε ποικίλες προσεγγίσεις θεωρητικές, καλλιτεχνικές, και ακτιβιστικές για μια δημόσια συζήτηση γύρω από τα θέματα αυτά, που συχνά αποσιωπούνται. Μέσα στις ως τώρα δράσεις μέρος του 1ου queer festival ήταν και ένα πειραματικό πάνελ-συζήτησης performance το Μάη 2013 με τίτλο "Αρχιτεκτονική, χώρος, φύλο, σεξουαλικότητα, queer, παρουσία" στη μνήμη του αρχιτέκτονα Γιώργου Μαρνελάκη (1975-2013), που έκανε σημαντική έρευνα και δίδακσε γύρω από τη σχέση του  χώρου με το φύλο και τη σεξουαλικότητα.
Έπειτα από τα επεισόδια βίας του φετεινού καλοκαιριού και την πρόσφατη και επίκαιρη έκδοση  7 κειμένων  του Γ. Μαρνελάκη "Στενές επαφές φύλου, σεξουαλικότητας και χώρου" εκδόσεις Futura –Εθνικό Μετσόβιο Πολυτεχνείο επιχειρούμε να οργανώσουμε στο Ελεύθερο Αυτοδιαχειριζόμενο θέατρο Εμπρός (το πιθανότερο τελος Νοέμβρη) μία ημερίδα με εισηγήσεις, δράσεις, performances και εγκαταστάσεις με αφορμή αυτά τα κείμενα. Τα κείμενά του, στο σύνολό τους σχετίζονται με μια ριζοσπαστική πολιτιστική αλλαγή και με την τροποποίηση δεδομένων για να δημιουργηθεί κάτι καινούριο, για “την αναδημιουργία της πόλης ως απελευθερωτικό τόπο”. Αναφέρονται στη σωματικότητα των δρόμων της Αθήνας όπως η οδός Αθηνάς, στη πόλη του AIDS ως μια μεταφορά στην παγκοσμιότητά της και μια αφορμή για να ξεκινήσουν σκέψεις για τις πόλεις, στη χωρικότητα του δημόσιου σεξ που εμφανίζεται ως εξάρθρωση της πόλης όπως τη γνωρίζουμε και ως αφορμή για κατι καινούριο, απρόβλεπτο και απροσδόκητο, για τις γκει κουλτούρες και τη κανονίστικότητά που μπορούν να προσλάβουν ώστε να αντιτίθονται στην πολυπλοκότητα της ίδιας της αστικής ζωής και απέναντι στους/στις ίδιους τους/τις ομοφιλόφιλους/ες. Αντιθετα αυτό που προτείνεται είναι τέτοιες κουλτούρες και κοινότητες να γινουν κατανοητές ως ανοιχτές προς το μη αφομοιωμένο αλλο (Young). Άλλα θέματα που θίγονται είναι η σημασία του να γράφει κάποιος απο το περιθώριο, το φύλο και η σεξουαλικότητα ως δύο τομείς που δεν μπορούν να μελετηθούν χωριστά κ.ά.
Εαν θέλετε να συμμετέχετε στείλτε μας mail στο embrostheater0@gmail.com. Μέσα στον Οκτώβρη (μάλλον στις αρχές) θα γίνει η πρώτη συνάντηση προετοιμασίας όπου θα βγει ημερομηνία συνάντησης στο www.embros.gr . Η πρώτη συνάντησή μας θα είναι μία συζήτηση γύρω από τα 7 κείμενα του βιβλίου.
Ελεύθερο Aυτοδιαχειριζόμενο Θέατρο Εμπρός
(Ρήγα Παλαμήδου 2, Ψυρρή (σταθμός μετρό Μοναστηράκι)

Μπορείτε να βρείτε το βιβλίο στις εκδόσεις futura Χαριλάου Τρικούπη 72  η στα βιβλιοπωλεία .
Ανοιχτή Συνέλευση Καθε Κυριακή στις 7μμ
Open Assembly Every Sunday at 7pm 


Σώμα και Πολιτική. Συμβάν. 24 Μαρτίου - 3 Απριλίου 2014


Δελτίο τύπου 10/06/2014

Η δίκη των δύο ηθοποιών που συνελήφθησαν στο Θέατρο Εμπρός

Την Πέμπτη 19 Ιουνίου δικάζονται στο Α΄ Αυτόφωρο Μονομελές Πλημμελειοδικείο Αθήνας οι ηθοποιοί Βασίλης Σπυρόπουλος και Δημήτρης Δρόσος, που συνελήφθησαν στις 30 Οκτωβρίου στον χώρο του Θεάτρου Εμπρός την ώρα που έκαναν πρόβα. Μετά από 24ωρη κράτηση με την αυτόφωρη διαδικασία, παραπέμφθηκαν σε δίκη με τις κατηγορίες της παραβίασης «σφραγίδων, διατάραξης οικιακής ειρήνης και κατ’ εξακολούθηση κατάληψης δημοσίου κτιρίου». Αυτή η αδιανόητη σύλληψη αποτελεί κορύφωση της επίθεσης της Πολιτείας σε ένα χώρο που τα τρία τελευταία χρόνια έχει αναδειχθεί σε πυρήνα εναλλακτικής πολιτιστικής και κοινωνικής δράσης για το κέντρο της Αθήνας, και μάλιστα μέσα στην καρδιά της κρίσης.

Από το Νοέμβριο του 2011, το Θέατρο ΕΜΠΡΟΣ, εγκαταλελειμμένο για πολλά χρόνια από την ελληνική πολιτεία, λειτουργεί ως καλλιτεχνικός αυτοδιαχειριζόμενος χώρος. Με πολιτιστική και κοινωνική δράση, σύνδεση με τους κατοίκους της γειτονιάς αλλά και με άλλους αυτοδιαχειριζόμενους χώρους, καθώς και με ένα σημαντικό τμήμα της ελληνικής και της διεθνούς καλλιτεχνικής και ακαδημαϊκής κοινότητας, λειτουργεί ως πυρήνας καλλιτεχνικής δημιουργίας και πειραματισμού, αλλά και κοινωνικής αλληλεγγύης και πολιτικού ακτιβισμού, αντίθετα σε κάθε λογική εμπορευματοποίησης και αποκλεισμού, ως κοινό αγαθό για τη γειτονιά και την πόλη.

Στα πρόσωπα των δύο ηθοποιών δικάζεται το ίδιο το Εμπρός, η υπεράσπιση του οποίου είναι σημαντική σε μια εποχή που το κράτος αποδεικνύεται ανίκανο ή μάλλον απρόθυμο να στηρίξει υλικά τον πολιτισμό και τη δημιουργία κοινωνικών δομών.

Ήδη έχουν υπογραφεί δηλώσεις υποστήριξης και έχουν σταλεί επιστολές και δηλώσεις συμπαράστασης προς το ΕΜΠΡΟΣ από ελληνικά και ξένα πανεπιστήμια, ακαδημαϊκούς, διανοούμενους, καλλιτέχνες, πολιτικές οργανώσεις, συλλογικότητες, πολλούς φορείς και άτομα από την Ελλάδα και το εξωτερικό. (αναλυτικά: http://embrostheater.blogspot.gr/2013/10/blog-post_31.html και http://www.gopetition.com/petitions/support-embros-society-and-culture-under-threat-in-greece.html)

Καθώς την Κυριακή 15 Ιουνίου στις 19.00 η Ανοιχτή Συνέλευση του Εμπρός είναι αφιερωμένη στη δίκη, καλούμε τις καλλιτεχνικές ομάδες, τις συλλογικότητες, τους φορείς και τα άτομα που έχουν συμμετάσχει στο Εμπρός κι έχουν παρουσιάσει το έργο τους στο χώρο αυτόν, να συμμετάσχουν στη συνέλευση αλλά και να παρίστανται τη μέρα της δίκης στο δικαστήριο. Η υποστήριξη όλων μας είναι ζωτικής σημασίας για τη συνέχιση του εγχειρήματος του ΕΜΠΡΟΣ αλλά και για την υπεράσπισπιση των δύο συλληφθέντων ηθοποιών.

Ανοιχτή Συνέλευση του Ελεύθερου Αυτοδιαχειριζόμενου θεάτρου Εμπρός

Contacts: www.embros.gr | mail. embrostheater0@gmail.com | Ρήγα Παλαμήδη 2, Ψυρρή |
(τηλ. επικοινωνίας για τη δίκη: 6970 992262)

Πληροφορίες για τις δράσεις του Εμπρός
Website: www.embros.gr
Blog: http://embros-theater.blogspot.gr/
Vimeo: http://vimeo.com/embrostheater
Facebook: https://www.facebook.com/embrostheater2
Twitter: https://twitter.com/EmbrosTheater



Από το Νοέμβριο του 2011, το Θέατρο ΕΜΠΡΟΣ, εγκαταλελειμμένο για πολλά χρόνια από την ελληνική πολιτεία, λειτουργεί ως καλλιτεχνικός αυτοδιαχειριζόμενος χώρος. Με πολιτιστική και κοινωνική δράση, σύνδεση με τους κατοίκους της γειτονιάς αλλά και με άλλους αυτοδιαχειριζόμενους χώρους, καθώς και με ένα σημαντικό τμήμα της ελληνικής και της διεθνούς καλλιτεχνικής και ακαδημαϊκής κοινότητας, λειτουργεί ως πυρήνας καλλιτεχνικής δημιουργίας και πειραματισμού, αλλά και κοινωνικής αλληλεγγύης και πολιτικού ακτιβισμού, αντίθετος σε κάθε λογική εμπορευματοποίησης και αποκλεισμού, ως κοινό αγαθό για τη γειτονιά και την πόλη.

Όλοι εμείς, όσοι μετέχουμε στην Ανοιχτή Συνέλευση του Ελεύθερου Αυτοδιαχειριζόμενου Θεάτρου «Εμπρός», καλούμε όλους όσους έχουν περάσει μέχρι σήμερα από το χώρο του, καλλιτέχνες, ακαδημαϊκούς, θεωρητικούς, πολιτικούς και κοινωνικούς ακτιβιστές, αλλά και όσους θεωρούν σημαντική για την κοινωνία την ύπαρξη ελεύθερων, αυτοδιαχειριζόμενων καλλιτεχνικών και κοινωνικών χώρων να σταθούν δίπλα μας όχι μόνο στη δίκη των δύο ηθοποιών, που θα γίνει στις 19 Ιουνίου 2014, αλλά και στη συνολικότερη προσπάθειά μας να κρατήσουμε ζωντανό το ΕΜΠΡΟΣ. Να αντισταθούν μαζί μας ενάντια στον κρατικό αυταρχισμό και το ξεπούλημα της δημόσιας περιουσίας, υπέρ της ελεύθερης καλλιτεχνικής δημιουργίας και της κοινωνικής αλληλεγγύης.

Το ιστορικό κτίριο της Ρήγα Παλαμήδη 2, με την εμβληματική επιγραφή «Εμπρός», χτίστηκε το 1933 και μέχρι το 1985 στέγασε το τυπογραφείο της ομώνυμης εφημερίδας. Το 1988, η Κτηματική Εταιρεία του Δημοσίου το μίσθωσε στον ηθοποιό και σκηνοθέτη Τάσο Μπαντή, κι εκεί στεγάστηκαν οι παραστάσεις της θεατρικής εταιρείας «Μορφές» και στη συνέχεια της Εταιρείας Θεάτρου «Εμπρός», μέχρι τον θάνατο του Τ. Μπαντή. Την περίοδο των «Μορφών», το θέατρο Εμπρός υπήρξε ένα από τα σημαντικότερα αθηναϊκά θέατρα. Το 1989 το κτίριο ανακηρύχθηκε από το Υπουργείο Πολιτισμού ιστορικό διατηρητέο μνημείο.

Αυτό το κτίριο, που ρήμαζε εγκαταλελειμμένο μετά το θάνατο του Τ. Μπαντή, επανενεργοποίησε το Νοέμβριο του 2011, η Κίνηση Μαβίλη, μια πρωτοβουλία καλλιτεχνών και θεωρητικών, η οποία πρότεινε αρχικά ένα δωδεκαήμερο πυκνό πρόγραμμα εκδηλώσεων, φέρνοντας στο χώρο καλλιτέχνες, θεωρητικούς, σκηνοθέτες, ηθοποιούς, χορογράφους και χορευτές, αρχιτέκτονες και πλήθος θεατών. Η Κίνηση Μαβίλη συνέχισε να δραστηριοποιείται στο χώρο μετά την επανενεργοποίηση και παρήγαγε ένα πλούσιο πρόγραμμα πολιτιστικών εκδηλώσεων για έναν περίπου χρόνο. Σ’ αυτό το χρονικό διάστημα, συμμετείχαν στο εγχείρημα της επανενεργοποίησης πάνω από 500 έλληνες και ξένοι καλλιτέχνες, ακαδημαϊκοί, θεωρητικοί και ακτιβιστές, ενώ από την πρώτη μέρα η Κίνηση Μαβίλη συνεργάστηκε με την Κίνηση Κατοίκων Ψυρρή, και άλλες συλλογικότητες και ομάδες της πόλης. Όλες οι εκδηλώσεις είχαν ελεύθερη είσοδο για το κοινό.

Ένα χρόνο αργότερα η ΕΤΑΔ κάλεσε την Κίνηση Μαβίλη να εκκενώσει άμεσα το θέατρο ΕΜΠΡΟΣ, ανακοινώνοντας πιθανή ενοικίαση του χώρου. Σε μια εποχή κρίσης, όπου το κράτος αποδεικνύεται ανίκανο ή μάλλον απρόθυμο να στηρίξει υλικά τον πολιτισμό και τη δημιουργία κοινωνικών δομών, η σωτηρία του ΕΜΠΡΟΣ ήταν ζωτικής σημασίας, και για το σκοπό αυτό συγκεντρώθηκαν πάνω από 2.000 υπογραφές στήριξης στο εγχείρημα του ΕΜΠΡΟΣ. Ταυτοχρόνως, πολλοί καλλιτέχνες, θεωρητικοί και ακτιβιστές θέλησαν να υπερασπιστούν πιο ενεργά το χώρο με αποτέλεσμα μια περαιτέρω διεύρυνση των συμμετεχόντων στην κατάληψη, η οποία τα τελευταία δύο χρόνια λειτουργεί ως «Ελεύθερο Αυτοδιαχειριζόμενο Θέατρο ΕΜΠΡΟΣ» με την ευθύνη της Ανοιχτής του Συνέλευσης.

Από το Νοέμβριο του 2012 το ΕΜΠΡΟΣ λειτουργεί ως ανοιχτός πολιτιστικός και κοινωνικός χώρος και φιλοξενεί παραστάσεις, εκθέσεις, προβολές, συζητήσεις και κοινωνικές δραστηριότητες, προσφέροντας στέγη σε νέες ομάδες που δεν έχουν τη δυνατότητα να πληρώσουν τα υπέρογκα ενοίκια της αγοράς, αλλά και δημιουργώντας δικές του δράσεις. Ο τρόπος λειτουργίας του βρίσκεται υπό διαρκή επεξεργασία προκειμένου να επιτελέσει με όλο και καλύτερο τρόπο τον πολιτιστικό και κοινωνικό του ρόλο ως ένα κοινό αγαθό στην καρδιά της Αθήνας. Παράλληλα έχει δικτυωθεί και διατηρεί σχέσεις με άλλους αντίστοιχους χώρους, τόσο στην Ελλάδα όσο και στο εξωτερικό, και έχει την υποστήριξη όχι μόνο καταλήψεων και κοινωνικών χώρων, αλλά και πανεπιστημιακών τμημάτων και ερευνητικών κέντρων στην Ελλάδα και το εξωτερικό.

Τον Σεπτέμβριο του 2013 το ΕΜΠΡΟΣ σφραγίστηκε για μια ακόμα φορά, κατόπιν αιτήματος του ΤΑΙΠΕΔ, στο οποίο φέρεται ότι έχει μεταγραφεί ο χώρος. Δεδομένου ότι το ΦΕΚ της παραχώρησης στο ΤΑΙΠΕΔ είναι αρκετά προβληματικό, στο βαθμό που δεν αναφέρεται το κτίριο με τη σωστή του διεύθυνση και δεν υπάρχει μερίδα μεταγραφής του στο υποθηκοφυλακείο, έχει κατατεθεί προσφυγή στο Συμβούλιο της Επικρατείας. Ο χώρος ξανάνοιξε λίγες μέρες αργότερα, και στις 30 Οκτωβρίου 2013, σε μια κορύφωση αυτής της επίθεσης, δύο ηθοποιοί συνελήφθησαν στο χώρο του θεάτρου κατά τη διάρκεια πρόβας, και παραπέμφθηκαν σε δίκη με τις κατηγορίες της «παραβίασης σφραγίδων, διατάραξης οικιακής ειρήνης και κατ’ εξακολούθηση κατάληψης δημόσιου χώρου».

Ήδη δηλώσεις υποστήριξης στο ΕΜΠΡΟΣ έχουν γίνει από πολλούς φορείς και άτομα από την Ελλάδα και το εξωτερικό ενώ έχουν συγκεντρωθεί ήδη περισσότερες από 1.800 υπογραφές συμπαράστασης (βλ. http://www.gopetition.com/petitions/support-embros-society-and-culture-under-threat-in-greece.html).
Η στήριξή όλων μας είναι ζωτικής σημασίας για τη συνέχιση του εγχειρήματος του ΕΜΠΡΟΣ αλλά και για την αθώωση των δύο συλληφθέντων ηθοποιών, που δικάζονται στις 19 Ιουνίου.

Σε πείσμα της αυταρχικής, κατασταλτικής πολιτικής της κυβέρνησης, που προσπαθεί σε κάθε περίπτωση να επιβάλει το σύνθημα «τάξη και ασφάλεια» με τη βοήθεια της αστυνομίας και των ΜΑΤ, σε πείσμα της προσπάθειας να ξεπουληθούν τα πάντα σε μια χώρα που ασφυκτιά από την κρίση, το ΕΜΠΡΟΣ παραμένει ανοιχτό και σας καλεί να συμμετάσχετε όλοι στις δράσεις του.



Γράμμα προς την ανοιχτή συνέλευση και συμμετέχοντες του ΕΜΠΡΟΣ

από τον εικαστικό και εκπαιδευτικό Ariel Yes Abrahams  

 [για ελληνική μετάφραση κάντε scroll]


Letter to the open assembly and participants of EMBROS

From artist-educator Ariel Yes Abrahams

[for greek translation scroll down]


Ariel Yes Abrahams




Dear Embros Theater,


Thank you for an amazing time in Athens! I am truly touched by the thrills and feelings that I have shared with you all in this space. Though there seems to be debate about who "Embros" is, I feel a strong potential to connect with anyone who associates themselves with the theater. This is a powerful thing that you all have created. Or - that we create together.


I write this letter at the very end of a month long trip to Europe, beginning with a trip toRomewith some participants of the Embros occupation, and including many workshops by Embros members, 2 assemblies and other events. I believe that in my time here I have gathered a small understanding- of course biased towards the people that I have spent the most time with, though no less important- of the function of the space. I hope that you appreciate how special Embros is. InNew York, due to many factors- the weather, the constant changes in the population, the segregation inherent in different neighborhoods, the international nature of the city- a space like Embros does not exist. If it does, I have not found it. I am on a search.


I would like to share some of my observations, with the hope to share yourself back to yourself. As the singer Sufjan Stevens writes: The mind that knows itself has a mind to know

much more.


As Nico says, "I'll be your mirror." I will try to present my observations in a few points, in as clear a language as possible. I hope you are not offended- sometimes seeing ourselves in a mirror is difficult. As Greenday sings, "sometimes I give myself the creeps."


1.    It serves many different functions for many different people with many different resources.

As far as I am concerned, this is the most important quality of the Embros Theater. It's what makes the theater so much fun, unexpected and infinite! On any given night, there seems to be a different group using different skill sets to make different things happen. Jane Jacobs, author of THE DEATH AND LIFE OF THE GREAT AMERICAN CITY cites this as the primary necessity of a successful social space. It must have a variety of populations co-existing. Over the past month I have met so many people from all overEurope. What a treat!


2.    The assembly is not only a place to make decisions, it is a place to emote together.

It is clear to me that the assembly is not only a space to make discussions and plan for future events, but it is a place to implicitly explore emotions together. The key word here is implicitly, because there does not seem to be an explicit time to emote together before or at the closing of a session. For example, if every meeting started with a big scream, a song, a chant, or something emotive related to the week, we would feel fulfilled as a community in this bodily respect. Of course there would be the issue of WHAT SONG and HOW TO SING IT ALL TOGETHER, but this must be understood as secondary to the most important thing: if we emote together, we will grow together.


What appears to be true is that some people come from home with more energy to argue, a love of the argument, and use the assembly to get this out. And why not? It's a great place to do it! I think it would behoove the community to do this explicitly, in a more formal way, so that FEELINGS are integrated into the making of discussions, rather than being a secondary thing, whispered between pairs, and discussed after hours.


The assembly is full of emotions! Play with your emotions together. We bring our problems from home with us to the assembly: let's admit this together. I have given it a few moments of thought: here is a sample declaration for all to make at the beginning of each assembly:





Imagine if this, or something like it, was chanted together at the start of each meeting.


Alternatively, a "mic check" could be done, and someone could be assigned to lead the opening chant each week. It would result in the group having fun together, warming up, before we start to get down to business.


3.    It is a collection, not a collective. Perhaps it is a collection of collectives, but it is not a collective of collectives.

Does Embros seek to become a collective? I would hope so. Or at least to become like an LLC, to protect the rights of those who love it. It seems that many love Embros but that Embros is not necessarily a collective body that can love back. If it is, then as an outsider it is hard to tell. I do not mean that the people at Embros are unhappy. The members of Embros give to each other- this is true. But the people of Embros also give to Embros as an independent entity.


There are methods by which independent entities- anarchist, socialist, capitalist or whatever can give back to their people. An organization or group assembly can show love.


It is true- Embros gives its space. Does giving space = showing love? Maybe, but not necessarily.


I would say the most important thing to ask is:


Do I love the Embros Theater? How do I show my love for the Embros Theater?

Does the Embros Theater (not only the people of the theater) love me back?

How does Embros show me that it loves me? And how does Embros show us that it loves us?


Do not be fooled: Embros is not just the people who make it up! It is more than that- a collection of feelings, space, cumulative experience together. It can all be focused and

distilled into an entity which CAN GIVE and SHARE what it thinks.


Create the mechanisms for Embros to show its love back to us. Demand that it gives us the love that we give it!


An assembly can show love:

When we build an assembly together, it is more than the sum of our parts. You and me makes YOUANDME. Our union is an object of its own. We can share a bank account, which is more than the sum of our individual contributions, because it includes our energy as people working together, and the positive and negative tensions of sharing. That tension is energy! It can be focused and manipulated in many ways.

If we do not think about how the assemblies that we make SHOW LOVE, then they will not show love. A school can show love around the holiday time by sending out little gifts. These gifts are purchased by individuals but come FROM THE SCHOOL. THE SCHOOL- an entity constructed by a group- shoes appreciation for its individuals.


Start with: How do you show love as an individual? (I give attention, I give gifts on special days, I give.) How do I feel loved? I feel paid attention to. I feel special.

You can make it an equation, using logic.

I give to Embros, I make Embros feel special.

What does Embros give to me? And what are the expanded possibilities of what it can give back to all of us?

Concrete answers can only come from more work on this subject. We must be our own consultants, gift givers, advocates.


4.     There is free food offered, which is the most basic manifestation of a share-economy.

Lastly, and perhaps this will seem superficial but it is not, Embros provides free tea and snacks to its public. This is, for some, the most important thing. Hospitality in a time of

need. I am hungry, please share something with me. I have no money but my belly is in need of something small. Please can you share some tea with me?


Take everything I have written with a grain of salt. I am just responding to the feelings that I have had in my short time visiting the space. Thank you for sharing Embros with me. I will be speaking about it in NY with many people. You are making amazing things happen!



Ariel Yes Abrahams




************ ΕΛΛΗΝΙΚΑ *************





Αγαπητό ελεύθερο αυτοδιαχειριζόμενο θέατρο ΕΜΠΡΟΣ,


Ευχαριστώ για έναν καταπληκτικό μήνα στην Αθήνα! Νιώθω πραγματικά συγκινημένος από τα συναισθήματα που έχω μοιραστεί με όλους και όλες σας στο χώρο αυτό. Παρ’ όλο που φαίνεται να υπάρχει προβληματισμός για το «ποιος είναι» το Εμπρός, νιώθω έντονα ότι εν δυνάμη μπορώ να συνδεθώ με όποιον/α «συνδέεται» ή σχετίζεται με αυτό το χώρο. Είναι δυνατό αυτό που έχετε δημιουργήσει, ή που δημιουργούμε μαζί.


Γράφω το γράμμα αυτό μετά από ένα μήνα ταξίδι στην Ευρώπη, το οποίο ξεκίνησε με ταξίδι στη Ρώμη με ορισμένους συμμετέχοντες στην κατάληψη του ΕΜΠΡΟΣ, και συνέχισε με το να συμμετάσχω σε πολλά εργαστήρια στο ΕΜΠΡΟΣ, να παρακολουθώ 2 συνελεύσεις, και άλλες δράσεις/εκδηλώσεις. Πιστεύω ότι στο χρόνο που πέρασα εδώ απέκτησα μία μικρή κατανόηση – επηρεασμένη βέβαια από την υποκειμενικότητα των ατόμων μαζί με τους οποίους πέρασα τον περισσότερο χρόνο, αν και δεν το κάνει αυτό λιγότερο σημαντικό – για τη λειτουργία του χώρου. Ελπίζω να εκτιμάτε το πόσο ξεχωριστό είναι το Εμπρός. Στη Νέα Υόρκη, για πολλούς λόγους – καιρικές συνθήκες, οι συνεχείς αλλαγές στον πληθυσμό, εγγενείς διαχωρισμοί σε διάφορες γειτονιές, η διεθνή φύση της πόλης – ένας χώρος σαν το Εμπρός δεν υπάρχει. Αν υπάρχει, δεν το έχω βρει ακόμη. Τον αναζητώ!


Θα ήθελα να μοιραστώ  μαζί σας κάποια πράγματα που παρατήρησα όσο ήμουν στο Εμπρός, για να μοιραστείτε και εσείς ξανά με τον εαυτό σας. Ο τραγουδιστής Sufjan Stevens γράφει: “Το μυαλό που ξέρει τον εαυτό του έχει μυαλό να ξέρει πολύ περισσότερα».


Όπως λέει ο Nico: «θα είμαι ο καθρέφτης σου». Θα προσπαθήσω να παρουσιάσω τις παρατηρήσεις μου με μία σειρά, και με όσο πιο ξεκάθαρη γλώσσα μπορώ. Ελπίζω να μην παρεξηγηθείτε – μερικές φορές είναι δύσκολο να βλέπουμε τους εαυτούς μας στον καθρέφτη. Όπως τραγουδούν οι Greenday «μερικές φορές φρικάρω τον εαυτό μου».


1.     Το ΕΜΠΡΟΣ εξυπηρετεί πολύ διαφορετικές δράσεις και λειτουργίες για πολύ διαφορετικούς ανθρώπους με διαφορετικούς πόρους.


Για μένα, αυτό είναι το πιο σημαντικό χαρακτηριστικό του ΕΜΠΡΟΣ. Αυτό είναι που το κάνει τόσο διασκεδαστικό και κεφάτο, ενδιαφέρον, απρόσμενο και άπειρο! Όποια βραδιά και αν πάει κανείς στο Εμπρός, θα συναντήσει και μία διαφορετική ομάδα που χρησιμοποιεί διαφορετικές ικανότητες (skill sets) για να καταστούν δυνατά διαφορετικά πράγματα. Η Jane Jacobs, συγγραφέας του βιβλίου Ο ΘΑΝΑΤΟΣ ΚΑΙ Η ΖΩΗ ΤΗΣ ΜΕΓΑΛΗΣ ΑΜΕΡΙΚΑΝΙΚΗΣ ΠΟΛΗΣ (THE DEATH AND LIFE OF THE GREAT AMERICAN CITY) αναφέρει αυτό ως τη μεγαλύτερη αναγκαιότητα ενός επιτυχημένου κοινωνικού χώρου. Πρέπει να έχει μια ποικιλία πληθυσμών που συγκατοικούν και συνυπάρχουν στο χώρο. Μέσα στο περασμένο μήνα (Νοέμβριο 2013) γνώρισα άτομα από όλη την Ευρώπη εκεί! Απίστευτο!


2.     Η συνέλευση δεν είναι μόνο χώρος όπου παίρνονται αποφάσεις, είναι και χώρος όπου μοιραζόμαστε συναισθήματα (emote).

Μου φαίνεται ξεκάθαρο ότι η συνέλευση είναι ένας χώρος, όχι μόνο για να παίρνουμε αποφάσεις και να προγραμματίζουμε μελλοντικές δράσεις, αλλά ότι είναι χώρος όπου ΕΜΜΕΣΩΣ εξερευνούμε συναισθήματα μαζί. Η λέξη κλειδί στην περίπτωση αυτή είναι «εμμέσως», γιατί δε φαίνεται να υπάρχει ΡΗΤΟΣ ΧΡΟΝΟΣ να αισθανθούμε όλοι μαζί στην αρχή ή στο τέλος της κάθε συνέλευσης. Για παράδειγμα, αν κάθε συνέλευση ξεκινούσε με κάποιο ψαλμό, ένα φωναχτό ή μια ομαδική κραυγή, ένα τραγούδι ή κάτι που να σχετίζεται συναισθηματικά με τη βδομάδα, μπορεί να νιώθαμε σωματικά πιο πλήρεις ως ομάδα-συνέλευση. Φυσικά, θα προέκυπτε το θέμα και ερώτημα ΠΟΙΟ ΤΡΑΓΟΥΔΙ ΝΑ ΠΟΥΜΕ ή ΠΩΣ ΝΑ ΤΟ ΠΟΥΜΕ ΟΛΟΙ ΜΑΖΙ, αλλά θα ήταν κατανοητό ότι αυτό είναι δευτερεύον απέναντι στο κύριο και σημαντικότερο θέμα: εάν αισθανόμαστε όλοι μαζί, θα μεγαλώσουμε - εξελισσόμαστε όλοι μαζί.


Μου φαίνεται ξεκάθαρο  ότι κάποιοι έρχονται στη συνέλευση με περισσότερη ενέργεια για διαπληκτισμό, με αγάπη για τη διαμάχη, και χρησιμοποιούν τη συνέλευση ως χώρο για να  βγάλουν αυτό από μέσα τους. Και γιατί όχι; Η συνέλευση είναι ένας πολύ καλός χώρος να το κάνει κανείς αυτό! Πιστεύω ότι θα ήταν υποχρέωση της κοινότητας αυτής όμως να το κάνει αυτό πιο ρητά, με ένα τρόπο πιο επίσημο, έτσι ώστε τα ΣΥΝΑΙΣΘΗΜΑΤΑ να ενσωματώνονται στη λήψη αποφάσεων, αντί να θεωρούνται δευτερεύοντα, κάτι που ψιθυρίζουμε ανά δυάδες, που συζητάμε ώρες μετά το συμβάν.


Η συνέλευση είναι γεμάτη συναισθήματα! Παίξτε με τα συναισθήματά σας μαζί! Όλοι μας φέρνουμε τα προβλήματά μας μαζί μας στη συνέλευση: ας το παραδεχτούμε αυτό μαζί. Το σκέφτηκα λιγάκι: εδώ είναι ένα παράδειγμα δήλωσης για όλους/όλες μας που θα μπορούσαμε να λέμε στην αρχή κάθε συνέλευσης:




Φανταστείτε αν αυτό, ή κάτι παρόμοιο, λέγαμε-ψέλναμε μαζί στην αρχή κάθε συνέλευσης.


Μία άλλη ιδέα: θα μπορούσαμε να κάνουμε στη συνέλευση ένα “mic check”[1], και κάθε φορά κάποιος/α άλλος/η να καθοδηγεί τον ψαλμό αυτό στην αρχή κάθε συνέλευσης. Θα βοηθούσε κάτι τέτοιο στο να περάσουμε καλά μαζί στη συνέλευση, να κάνουμε ένα μικρό ζέσταμα, πριν ξεκινήσουμε τη δουλειά.


3.     [Το Εμπρός] είναι μια “συλλογή”, αλλά όχι μία συλλογικότητα. Ίσως είναι “συλλογή συλλογικοτήτων”, αλλά φαίνεται να μην είναι συλλογικότητα συλλογικοτήτων.


Αναζητά το ΕΜΠΡΟΣ να γίνει μία συλλογικότητα; Ελπίζω πως ναι. Ή τουλάχιστον να γίνει κάτι σαν LLC, και να προστατεύει τα δικαιώματα όσων το υποστηρίζουν. Φαίνεται πολλοί να υποστηρίζουν το ΕΜΠΡΟΣ αλλά και ότι το ΕΜΠΡΟΣ δεν είναι απαραίτητα μία συλλογική οντότητα η οποία να μπορεί να ανταποδώσει τη στήριξη αυτή. Εάν είναι στην πραγματικότητα μία συλλογική οντότητα, τότε για έναν εξωτερικό παρατηρητή γίνεται δύσκολα κατανοητό. Δεν εννοώ ότι ο άνθρωποι του ΕΜΠΡΟΣ είναι δυσαρεστημένοι. Τα μέλη του ΕΜΠΡΟΣ προσφέρουν το ένα στο άλλο – αυτό είναι αλήθεια. Αλλά οι άνθρωποι του ΕΜΠΡΟΣ προσφέρουν επίσης στο ΕΜΠΡΟΣ ως μία ανεξάρτητη οντότητα.   


Υπάρχουν μέθοδοι με τις οποίες  ανεξάρτητες οντότητες – αναρχικές, σοσιαλιστικές, καπιταλιστικές ή οποιαδήποτε οντότητα – μπορούν να δίνουν πίσω στους ανθρώπους τους. Μια οργάνωση ή συνέλευση μπορεί να δείξει αγάπη.


Είναι αλήθεια – το Εμπρός δίνει χώρο. Αλλά μπορούμε να πούμε ότι το να δίνεται χώρος ισούται με το να δείχνεται αγάπη; Ίσως, αλλά όχι απαραίτητα.


Θα έλεγα ότι το πιο σημαντικό πράγμα είναι να ρωτήσουμε:


Εγώ αγαπάω το θέατρο Εμπρός; Πώς δείχνω την αγάπη μου για το θέατρο Εμπρός;

Με αγαπάει, όχι μόνο τα άτομα του Εμπρός, αλλά το ίδιο το Εμπρός;

Πώς μου δείχνει το Εμπρός ότι με αγαπάει; Και πώς δείχνει το Εμπρός ότι μας αγαπάει;


Να μην ξεγελαστούμε: το εμπρός δεν είναι μόνο τα άτομα που το συνθέτουν! Είναι περισσότερο από αυτό – είναι μία συλλογή συναισθημάτων, χώρου, συλλογικής μνήμης και εμπειριών. Όλα αυτά μπορούν συγκεντρωθούν και το απόσταγμά τους να δημιουργήσει μία οντότητα η οποία  να μπορεί ΝΑ ΔΩΣΕΙ και να ΜΟΙΡΑΣΤΕΙ αυτά που σκέφτεται.


Δημιουργείστε τους μηχανισμούς έτσι ώστε το Εμπρός να δείχνει την αγάπη του σε όλους και όλες μας. Διεκδικήστε ότι το Εμπρός μας δίνει την αγάπη που του δίνουμε!


Μία συνέλευση μπορεί να δείξει αγάπη: Όταν δημιουργούμε μαζί μια συνέλευση, είναι περισσότερο από το άθροισμα των μελών της. Εσύ και εγώ δημιουργούμε ΕΣΥΚΑΙΕΓΩ. Η ένωσή μας είναι ένα υποκείμενο από μόνο του. Μπορούμε να μοιραζόμαστε ένα τραπεζικό λογαριασμό, που είναι περισσότερο από το άθροισμα των ξεχωριστών μας συνεισφορών, γιατί συμπεριλαμβάνει την ενέργειά μας ως άτομα που δουλεύουμε μαζί, και τη θετική και αρνητική ένταση του μοιράσματος. Αυτή η ένταση είναι ενέργεια! Μπορούμε να συγκεντρώσουμε και να κατευθύνουμε την ενέργεια αυτή με πολλούς τρόπους.


Αν δε σκεφτόμαστε τον τρόπο με τον οποίο οι συνελεύσεις μας θα ΔΕΙΧΝΟΥΝ ΑΓΑΠΗ, τότε δεν θα δείχνουν αγάπη. Ένα σχολείο μπορεί να δείχνει αγάπη στις γιορτές όταν δίνει μικρά δωράκια. Αυτά τα δωράκια τα έχουν αγοράσει άνθρωποι αλλά είναι ΑΠΟ ΤΟ ΣΧΟΛΕΙΟ. ΤΟ ΣΧΟΛΕΙΟ – μία οντότητα που έχει δημιουργήσει μία ομάδα/ένα σύνολο – δείχνει αγάπη και εκτίμηση προς τους ανθρώπους του.


Πώς δείχνει αγάπη το ΕΜΠΡΟΣ; Ποιους μηχανισμούς έχουμε δημιουργήσει ώστε να δείχνει το Εμπρός εκτίμηση στους ανθρώπους που το ζωντανεύουν; ΔΕΝ ΘΑ ΔΕΙΞΕΙ ΑΓΑΠΗ ΑΠΟ ΜΟΝΟ ΤΟΥ! ΔΕΝ ΥΠΑΡΧΕΙ ΤΟ ΕΜΠΡΟΣ ΧΩΡΙΣ ΤΟΥΣ ΑΝΘΡΩΠΟΥΣ ΠΟΥ ΤΟ ΖΩΝΤΑΝΕΥΟΥΝ, ΑΛΛΑ ΜΠΟΡΕΙ ΝΑ ΚΑΝΕΙ ΠΡΑΓΜΑΤΑ ΠΟΥ ΔΕΝ ΜΠΟΡΟΥΝ ΝΑ ΚΑΝΟΥΝ ΜΟΝΟΙ ΤΟΥΣ ΟΙ ΑΝΘΡΩΠΟΙ.


Ξεκίνα με: Πώς δείχνω αγάπη εγώ σε ένα άτομο; (Του/της δίνω σημασία, προσοχή, δίνω δώρα κάποιες μέρες, δίνω.) Πώς νιώθω εγώ αγάπη; Νιώθω πως μου δίνουν σημασία. Νιώθω ξεχωριστός/ή. 


Μπορείς να το κάνεις μία εξίσωση, χρησιμοποιώντας τη λογική.


Δίνω στο Εμπρός, κάνω το Εμπρός να είναι ξεχωριστό.


Τι μου δίνει το Εμπρός; Και ποιες είναι οι εκτεταμένες δυνατότητες όσων μπορεί να δώσει σε εμάς;


Πιο συγκεκριμένες απαντήσεις μπορούμε να βρούμε κάνοντας περισσότερη δουλειά στο θέμα αυτό. Πρέπει να είμαστε οι δικοί μας σύμβουλοι, προσφορείς δώρων, υποστηρικτές.


4.     Προσφέρετε φαγητό χωρίς χρήματα, που είναι το πιο βασικό σε μια οικονομία προσφοράς (shareeconomy).



Κλείνοντας, και ίσως ακουστεί αυτό επιφανειακό αλλά δεν είναι, το Εμπρός προσφέρει δωρεάν τσάι και μικρά μεζεδάκια. Αυτό είναι, για κάποιους/κάποιες, το πιο σημαντικό πράγμα. Η φιλοξενία σε καιρούς ανάγκης. Πεινάω, μπορείς να μου προσφέρεις κάτι ; Δεν έχω χρήματα αλλά η κοιλιά μου έχει ανάγκη από κάτι μικρό. Παρακαλώ μπορείς να μου προσφέρεις λίγο τσάι;


Μην παίρνετε τις μετρητοίς όλα όσα έχω γράψει. Απαντάω μονάχα στα συναισθήματα που ένιωσα κατά το σύντομο χρόνο που πέρασα στο χώρο του Εμπρός. Σας ευχαριστώ ξανά που μοιραστήκατε μαζί μου το Εμπρός. Θα μιλάω για αυτό σε πολλούς ανθρώπους στη Νέα Υόρκη. Κάνετε πραγματικότητα φοβερά πράγματα!


Με εκτίμηση,

Ariel Yes Abrahams




[1] Μετάφραση: «έλεγχος μικροφώνου». Το «mic check» είναι ένα παιχνίδι που έχει χρησιμοποιηθεί πολύ στο κίνημα Occupy, κατά το οποία φωνάζει κάποιος/α “mic check” και μία συνέλευση γίνεται «το μικρόφωνο» όποιου μιλάει για να ακούγεται η φωνή του καθένα/καθεμιάς πιο μακριά, επαναλαμβάνοντας μαζί αυτά που λέει.

Π.χ. Τοποθέτηση κάποιου από τη συνέλευση: Πιστεύω ότι οφείλουμε να συζητήσουμε το θέμα της δίκης...

Υπόλοιπη συνέλευση: Πιστεύω ότι οφείλουμε να συζητήσουμε το θέμα  της δίκης…


Συμπαράσταση στο αυτο-οργανωμένο εργοστάσιο στη Ρώμη που κινδυνεύει.

Χτυπάει κόκκινο το κοντάρι της σημαίας στις Officine Zero.

Στις 29 Mαιου στην Officine Zero εμφανίστηκαν ο πτωχευτικός επιμελητής με την ομάδα του, οι εκπρόσωποι της Trenitalia και μερικοί πιθανοί αγοραστές. Γίνεται έτσι φανερή η επιτάχυνση της αναγγελίας της πώλησης μέσω διαγωνισμού των Officine πρώην RSI


Το παραπάνω σχέδιο πρόκειται να υλοποιηθεί:

- χωρίς να λάβει υπ όψη την ανάγκη επανατοποθέτησης των πρώην εργατών που μετά από δύο χρόνια βρίσκονται σήμερα σε ασταθή συνθήκη και τη δυνατότητά τους να κερδίσουν την μοριοδότηση που δικαιούται.

- εμποδίζει ανοιχτά το ανανεωτικό σχέδιο αυτο-οργανωμένης εργασίας που είναι ενεργό εδώ και ένα χρόνο και που είναι ικανό να παράγει εισόδημα στους εργάτες, στους βιοτέχνες, στους ανέργους και στους επισφαλείς εργαζόμενους .

- χωρίς την εμπλοκή των θεσμών και την εκπεφρασμένη θέληση του δήμου της Ρώμης και της Περιφέρειας του Lazio να υποστηρίξει την παραγωγική  μεταστροφή των Officine.

Για αυτούς τους λόγους είναι σημαντικό να κινητοποιηθούμε ενάντια στο σχέδιο του ξεπουλήματος που περιλαμβάνει ολη την περιοχή αλλά που θα μπορούσε να αρχίσει ακριβώς από αυτά τις συγκεκριμένες εγκαταστάσεις που αυτούς τους μήνες μπήκαν ξανά σε λειτουργία και αντιπροσώπευσαν τη καρδιά της παραγωγικής  μεταστροφής.

Ενώ στην Iταλία και στην Eυρώπη η ανεργία των νέων φτάνει στο 40%  αντιστεκόμαστε στο  σταθερό κλείσιμο των παραγωγικών πόλων  στην επισφαλοποίηση και αποποιοτικοποίηση της εργασίας και στη διάλυση του  κοινωνικού κράτους πρόνοιας  πιστεύουμε ότι αποτελεί χρέος όλων μας να συμπαρασταθούμε και να προστατεύσουμε τα σχέδια  που τείνουν να μεταστρέψουν αυτή την τάση.

Προσκαλούμε όλα τα κινήματα, τους εργαζόμενους σε κινητοποιήσεις, τα συνδικάτα τους επισφαλείς και τις επισφαλείς, τα κοινωνικά κέντρα, τους φοιτητές, τον κόσμο των συνεταιρισμών και την κοινωνία των πολιτών να πάρουν μέρος στην ΔΗΜΟΣΙΑ ΣΥΝΕΛΕΥΣΗ της 1ης Ιούνη στις 5 μμ με την ευκαιρία του εορτασμού της πρώτης χρονιάς επανα-κατάληψης.

Officine zero/Εργοστασιο χωρις αφεντικά. 

Σχετικές αναφορές για τις OFFICINE ZERO :

(στα Αγγλικά) http://congressodisegnatori.istitutosvizzero.it/post2/?lang=en

(στα Ιταλικά) http://www.huffingtonpost.it/francesco-raparelli/il-meraviglioso-mondo-di-oz-nascono-le-officine-zero_b_3361537.html




Il 29 maggio ad Officine Zero si sono presentati il curatore fallimentare con il suo staff, i rappresentati di Trenitalia e alcuni possibili acquirenti. Si rende così palese l'avvenuta accelerazione del bando di messa in vendita attraverso un'asta delle Officine ex Rsi. 

Tale processo sta avvenendo:

- senza tener conto della necessità di ricollocamento degli ex-operai che, dopo due anni di cassa integrazione, si trovano oggi in mobilità, e della loro possibilità di ottenere i crediti che vantano;

- ostacola apertamente un progetto innovativo di lavoro autogestito, attivo già da un anno e capace di produrre reddito a operai, artigiani, disoccupati e precari;

- senza il coinvolgimento delle istituzioni, nonostante la volontà espressa dal Comune di Roma e dalla Regione Lazio di sostenere la riconversione produttiva delle Officine.

Per questi motivi è importante mobilitarsi contro il processo di svendita, cheστ coinvolge l'intera area ma che potrebbe partire proprio da quei macchinari, che in questi mesi sono stati riportati al funzionamento e hanno rappresentato il cuore della riconversione produttiva.

Mentre in Italia e in Europa, la disoccupazione giovanile arriva al 40%, assistiamo ad una progressiva e costante chiusura di poli produttivi, alla precarizzazione e dequalificazione del lavoro e allo smantellamento del welfare, crediamo sia dovere di tutti sostenere e tutelare i progetti che tendono ad invertire tale tendenza.

Invitiamo tutti i movimenti, i lavoratori in mobilitazione, i sindacati conflittuali, i precari e le precarie, i centri sociali, gli studenti, il mondo dell'associazionismo e la società civile a partecipare all'ASSEMBLEA PUBBLICA che si terrà Domenica 1 Giugno presso Officine Zero alle ore 17, in occasione dei festeggiamenti del primo anno di ri-occupazione. 


Δράση ενάντια στο ΤΑΙΠΕΔ και την ιδιωτικοποίηση της δημόσιας περιουσίας

Συγκέντρωση διαμαρτυρίας: Αθήνα,  Σάββατο 15 Μαρτίου, 12:00, Κολοκοτρώνη και Σταδίου

Το Ταμείο Αξιοποίησης Ιδιωτικής Περιουσίας του Δημοσίου Α.Ε. (ΤΑΙΠΕΔ) και η Εταιρία Ακινήτων Δημοσίου Α.Ε. (ΕΤΑΔ) συμμετέχουν στη διεθνή κτηματομεσιτική έκθεση για επενδυτές και μεγάλους ιδιοκτήτες ακινήτων ΜΙΠΙΜ, 11-14 Μαρτίου στις Κάννες. Ενάντια στις κερδοσκοπικές συμφωνίες που ετοιμάζονται στην MIPIM, η Ευρωπαϊκή Συμμαχία Δράσης για το Δικαίωμα στην Πόλη και την Κατοικία οργανώνει διεθνείς δράσεις διαμαρτυρίας.

Στην Αθήνα, ομάδες και συλλογικότητες που αγωνίζονται για το δικαίωμα στην πόλη και την κατοικία, καλούν σε κοινή δράση διαμαρτυρίας στην έδρα του ΤΑΙΠΕΔ (πλατεία Κολοκοτρώνη) ενάντια στην ιδιωτικοποίηση της δημόσιας γης και ακινήτων.

Στη συγκέντρωση θα γίνουν ολιγόλεπτες παρεμβάσεις ενημέρωσης για τις εκποιήσεις που έχουν πραγματοποιηθεί ή δρομολογούνται από το ΤΑΙΠΕΔ και την ΕΤΑΔ, με αποτέλεσμα τον εκτοπισμό κοινωνικών ομάδων και κοινωφελών χρήσεων από τους χώρους αυτούς, και την παράδοσή τους στην ιδιωτική κερδοσκοπία σε βάρος του δημόσιου συμφέροντος.

Οι άνθρωποι πάνω από τα ιδιωτικά κέρδη

Αξιοποίηση της δημόσιας περιουσίας και των κενών κτιρίων για την κάλυψη κοινωνικών αναγκών

Ομάδα encounterAthens, Επιτροπή αγώνα για το μητροπολιτικό πάρκο στο Ελληνικό, Ελεύθερο Αυτοδιαχειριζόμενο Θέατρο ΕΜΠΡΟΣ, Αλληλεγγύη για όλους, Δίκτυο προστασίας Σαρωνικού


 Σχετικά με τι νέες τρομοκρατικές επιχειρήσεις σε Αθήνα και Θεσσαλονίκη τις τελευταίες μέρες

Τις τελευταίες μέρες πραγματοποιείται μια νέα κατασταλτική μεθόδευση από την ασφάλεια και την αντιτρομοκρατική σε Αθήνα και Θεσσαλονίκη με δεκάδες εφόδους σε σπίτια και συλλήψεις ατόμων ανάμεσα τους και συντρόφων μας. 

Θεαματικές εισβολές που έχουν πολλαπλούς αποδέκτες: 

  • Μια κοινωνία που ήταν και πρέπει να μείνει θεατής μπροστά στην επέλαση του κράτους και του κεφαλαίου.
  • Ένα ανταγωνιστικό κίνημα που πρέπει να αναστείλει τις αντιστάσεις του στο νέο ολοκληρωτισμό.
  • Κάθε εγχείρημα και πρωτοβουλία που πρέπει να τιμωρηθεί παραδειγματικά προς αποφυγή συλλογικοποίησης των αντιστάσεων.

Τόσο σύντροφοι (μέλη και μη) της κατάληψης όσο και η ίδια η δομή έχουμε αποτελέσει και παλαιότερα στόχο των διωκτικών μηχανισμών με παρακολουθήσεις, υποκλοπές, ενέδρες και συλλήψεις. Γι’ αυτό εξαρχής προειδοποιούμε πως οποιαδήποτε απειλητική προσέγγιση σε κάποιον από εμάς ή τους συντρόφους μας, θα μας βρεί στους δρόμους πιο δυνατούς, πιο αποφασισμένους. 

Γιατί πάντα στα δύσκολα ήμασταν, είμαστε και θα είμαστε ο ένας δίπλα στον άλλο και όλοι μαζί απέναντί σας. 

Ούτε βήμα πίσω απέναντι στην κρατική τρομοκρατία.


Κατάληψη Terra Incognita

Τι σημαίνει "γιορτή" τα Χριστούγεννα 2013 στην Αθήνα;
Ποιος έχει δικαίωμα στη γιορτή;

Συλλογική και αυτοσχεδιαστική ήταν η γιορτή των Χριστουγέννων στο Εμπρός που συμμετείχαν οι άνθρωποι της κατάληψης του Εμπρός, άνθρωποι της γειτονιάς, του κέντρου, της πόλης.

Είμασταν μαζί άνθρωποι διαφορετικής προέλευσης από το Ιράν, τη Σενεγάλη, την Ιταλία, το Αφγανιστάν, τη Συρία, την Ελλάδα. Πολλές γλώσσες, γεύσεις και εκφράσεις βρέθηκαν μαζί.

'Ηρθαμε από νωρίς με ζεστά σπιτικά φαγητά, μαγειρέψαμε στο Εμπρός σούπα, κρεμμυδόπιτα και κολοκύθα... Στολίσαμε με γιρλάντες, φωτάκια και ζωγραφιές τον χώρο.

Κατά τη διάρκεια του φαγητού έγινε η δράση-περφόρμανς "Το απραγματοποίητο ταξίδι: Lampedusa-Λευκάδα. Μικροί σπόροι" που έχει προέλθει από το ανοιχτό εργαστήριο “Με νύχια και με δόντια για τα δικαιώματά μας”. Η δράση έγινε σε διαφορετικούς χώρους του Εμπρός, ως μια διαδρομή μέσα στο κτίριο. Έδωσε φωνή στο απραγματοποίητο ταξίδι πολλών ανθρώπων σήμερα για να διασχίσουν τα σύνορα και να φτάσουν στις χώρες που θεωρούνται "αναπτυγμένες", στις χώρες της Ευρώπης. Ακούστηκαν διαφορετικές γλώσσες αραβικά, φαρσί, ελληνικά.

Η δράση και η ημέρα αφιερώθηκαν σε εκείνους κι εκείνες που χάθηκαν στο ναυάγιο της Lampedusa και της Λευκάδας.

Το κείμενο που διαβάστηκε ήταν η μαρτυρία τριών από τους ανθρώπους που επέζησαν από το ναυάγιο της Λευκάδας ήταν η ιστορία τους που μας διηγήθηκαν κατά τη διαρκεια του εργαστηρίου. 

...Η γιορτή συνεχίστηκε μέχρι αργά το βράδυ, καθώς και οι διηγήσεις, οι ιστορίες, τα τραγούδια, το φαγητό, και μπαινόβγαιναν άνθρωποι αλλότριοι, μαζί με ευχές, ιστορίες, τραγούδια και κεράσματα. Ζωγραφίσαμε μαζί στη σκηνή με χρώματα και νερομπογιές. Ήταν αυτά τα δικά μας Χριστούγεννα, πολλές φορές ευχηθήκαμε "και του χρόνου μαζί στο Εμπρός". 

Kαι τελειώνουμε με κάτι που νομίζουμε ότι χαρακτηριζε τη γιορτή: “Το ζήτημα που τίθεται πλέον δεν είναι πώς να κάνουμε δυνατή την αποδοχή του ξένου στην καλύτερη κοινωνία αλλά πως να σκεφτούμε μια καλύτερη κοινωνία με επίκεντρο τον ξένο, την αποδοχή του ξένου.” - Ρενέ Σερερ, “Φιλοξενία και Ουτοπία”


Ο Giorgio Agamben στο ΕΜΠΡΟΣ

Δευτέρα 18 Νοεμβρίου 2013

O φιλόσοφος Giorgio Agamben επισκέφτηκε το Ελεύθερο Αυτοδιαχειριζόμενο Θέατρο Εμπρός τη Δευτέρα, 18 Νοεμβρίου 2013, στις 6:30 μ.μ.



Giorgio Agamben @ Embros Theater from Embros Theater on Vimeo.



Τα καθεστώτα της κρίσης υπονομεύουν τη Δημοκρατία (Ελευθεροτυπία)

Αυτό που συμβαίνει στην Αθήνα έχει σημασία για όλη την Ευρώπη (Η Αυγή)



Δευτέρα, Τρίτη 25, 26 Νοεμβρίου, έγινε η εκδήλωση "Ενα Διήμερο για την Αποανάπτυξη"

Αλφαβητάρι της Φάτνης
Έφη Γιαννοπούλου – Δημήτρης Κοσμίδης (και φίλοι)

Κατεβάστε το (pdf)

Με νύχια με νύχια και

με νύχια και με


με δόντια

με νύχια και με δόντια

όλοι έχουμε νύχια

όλοι έχουμε δόντια

για τα δικαιώματά μας

όλοι-ες έχουμε


στη πόλη

στο χώρο

στο σώμα μας

Κανείς ξένος –η στο ΕΜΠΡΟΣ.


Με νύχια και με δόντια για τα δικαιώματα μας”

Από 3 Δεκεμβρίου 2013 ξανά στο Εμπρός

Ανοιχτά εργαστήρια κάθε Τρίτη 08.00-10.00 μ.μ.

Πως μπορεί ένας χώρος, μια κατάληψη να είναι πραγματικά ανοιχτός στη διαφορετικότητα, όχι ως ταμπέλα, αλλά ως καθημερινή πράξη και συνάντηση ανθρώπων με διαφορετική έκφραση;

Οι δράσεις “Με νύχια και με δόντια για τα δικαιώματά μας” έχουν ξεκινήσει από τον Μάρτιο του 2013, ως μια δημιουργική ανάγκη που γεννήθηκε μέσα από τη συνάντηση ανθρώπων στο ελεύθερο αυτοδιαχειριζόμενο θέατρο ΕΜΠΡΟΣ. Πρόκειται για μία ανοιχτή ομάδα ανθρώπων που εξερευνά χωρικά, βιωματικά και ανθρωπολογικά, το θέμα του “ξένου-ης”, της διαφορετικότητας, των δικαιωμάτων, της μετανάστευσης στη σημερινή ανοίκεια, εκτάκτου ανάγκης συνθήκη της Αθήνας, της Ελλάδας και του κόσμου όπου οι ανθρώπινες ζωές είναι ευάλωτες και απειλούνται καθημερινά (βλ. Λαμπεντούζα, Λευκάδα.)

Πρόκειται για μια πειραματική προσέγγιση δημιουργίας δρώμενων, μέσα από τις χειρονομίες, την μνήμη και τις αναμνήσεις, την σωματική έκφραση, την πολυγλωσσία, το παιχνίδι, το τραγούδι, τον χορό, την τροφή.

Πέρυσι προσκαλέσαμε διαφορετικές κοινότητες της πόλης να εκφραστούν μέσα από το θέατρο, την ποίηση, το χορό, τη μουσική, το φαγητό για θέματα που τους – μας αφορούσαν και αφορούν ακόμα.

Επιδιώξαμε μαζί με κοινότητες και ομάδες από τη Συρία, το Αφγανιστάν, την Αφρική (Νότια Αφρική, Ζιμπάμπουε, Σιέρα Λιώνε, Νιγηρία, Σενεγάλη) να γίνουν δράσεις στο Εμπρός, ώστε ο χώρος του Εμπρός να είναι ανοιχτός και σ’ αυτές τις διαφορετικές κοινότητες που κατοικούν την πόλη.

Φέτος βρισκόμαστε όλες και όλοι μαζί, επιδιώκοντας μια κοινή έκφραση μέσα απο τη διαφορετικότητα. Μιλάμε και εκφραζόμαστε σωματικά για αυτά που με νύχια και με δόντια σήμερα – καθημερινά διεκδικούμε, σε μια εποχή που τα απλά και απαραίτητα εξαφανίζονται μπροστά στα μάτια μας. Συνδράμουμε με απλές καλλιτεχνικές μεθόδους στην ουτοπία της πόλης.

Επιθυμούμε οι πολλές γλώσσες της Αθήνας να μεταφερθούν για άλλη μια χρονιά στον χώρο του Εμπρός.

Να μιλήσουμε και να εκφραστούμε για το ταξίδι – τη διαδρομή, ώσπου να φτάσουν ή να φύγουν άνθρωποι απο εδώ η από αλλού, για τις διαδρομές μας στην Αθήνα, για τη κατοίκηση και τη ζωή στην πόλη, για τα δικαιώματα στην πόλη, για τον δημόσιο χώρο για τη κοινή χρήση και ζωή. Συναντιόμαστε για να σκεφτούμε, να βρούμε, και να συνδημιουργήσουμε τρόπους για μια συμμετοχική πόλη, χωρίς αποκλεισμούς και εξαιρέσεις. Με ανοιχτά αυτιά, ακούμε και μαθαίνουμε – ο κάθε ένας από τη διαφορετικότητα και το βίωμα του κάθε άλλου. Μοιραζόμαστε τις ιστορίες, τις εμπειρίες, τα τραγούδια, τα βιώματα, το φαγητό.

Το “Με Νύχια και με Δόντια” θέλουμε να αποτελεί έναν χώρο ανταλλαγής για την Αθήνα, συγκατοίκησης και συν δημιουργίας των διαφορετικοτήτων, σε αυτή ακριβώς τη φάση που τα ανθρώπινα δικαιώματα απειλούνται, που άνθρωποι έρχονται από πολέμους και χάνονται στη θάλασσα, που τα σώματα μας είναι ευάλωτα και τρωτά καθημερινά στους δρόμους της πόλης.

Σας καλούμε να συμμετέχετε ‘’με νύχια και με δόντια’’ ανεξαρτήτου φυλής, προέλευσης, καταγωγής, χρώματος, φύλου, σεξουαλικότητας, θρησκείας, ηλικίας, γλώσσας, κ.α…

Με αφηγήσεις δικές μας αλλά και των άλλων θα δημιουργήσουμε δράσεις στον χώρο του Εμπρός, σε δημόσιους χώρους και περπατώντας την πόλη.

Συμμετέχουν Χριστίνα Θωμοπούλου artist, Λία Γιαννακού actress-performer, Ελένη Τζιρτζιλάκη αρχιτέκτων – community artist (www.nomadikiarxitektoniki.net) Παναγιώτης Aνδρονικίδης (Ομάδα elanadeistikanoume, http://elanadistikanoume.blogspot.com/), Alphonso Thiaby, Jawadi Abdullah, Omar Rose, Chalil Αlizada, Δημήτρης Σαμίρ, Jadi, Ariel Abrahams κ.α. 

Η ομάδα είναι ανοιχτή και σας καλεί να συμμετάσχετε!

περισσότερες πληροφορίες: http://menychiakaimedontia.wordpress.comwww.embros.grhttps://www.facebook.com/embrostheater2?fref=ts


Σάββατο 24 Ιανουαρίου στις 04:00 - 06:00 μ.μ. "Σωμα και Πολιτική" Ανοιχτό κάλεσμα για συμμετοχή σε εικαστική έκθεση στο Εμπρός και στην πόλη.



Συνέντευξη τύπου του Ελεύθερου Αυτοδιαχειριζόμενου Θεάτρου ΕΜΠΡΟΣ
Δευτέρα 11 Νοεμβρίου 12:30 μ.μ στην Ε.Σ.Η.Ε.Α.
(Ακαδημίας 20, 1ος όροφος)

Στις 30 Οκτωβρίου 2013 δύο ηθοποιοί συλλαμβάνονται στο χώρο του θεάτρου ΕΜΠΡΟΣ την ώρα που κάνουν πρόβα. Παραπέμπονται σε δίκη με την αυτόφωρη διαδικασία, κατηγορούμενοι για παραβίαση σφραγίδων, διατάραξη οικιακής ειρήνης και κατ’ εξακολούθηση κατάληψη δημοσίου κτιρίου. Αυτή η αδιανόητη σύλληψη αποτελεί κορύφωση της επίθεσης της Πολιτείας σε ένα χώρο που τα δύο τελευταία χρόνια, μέσα στην καρδιά της κρίσης, έχει αναδειχθεί σε πυρήνα εναλλακτικής πολιτιστικής και κοινωνικής δράσης για το κέντρο της Αθήνας. 

Από το Νοέμβριο του 2011, το Θέατρο ΕΜΠΡΟΣ, εγκαταλελειμμένο για πολλά χρόνια από την Πολιτεία, λειτουργεί ως κατάληψη με καλλιτεχνικό και κοινωνικό περίεχόμενο. Με πολύπλευρες και πρωτότυπες δράσεις, σύνδεση με τους κατοίκους της γειτονιάς αλλά και με άλλους αυτοδιαχειριζόμενους χώρους, καθώς και με ένα σημαντικό τμήμα της ελληνικής και της διεθνούς καλλιτεχνικής και ακαδημαϊκής κοινότητας, λειτουργεί ως πυρήνας πολιτιστικής δημιουργίας και πειραματισμού, αλλά και κοινωνικής αλληλεγγύης και πολιτικού ακτιβισμού, αντίθετος σε κάθε λογική εμπορευματοποίησης και αποκλεισμού, με στόχο να αποτελεί κοινό αγαθό για τη γειτονιά και την πόλη.

Ήδη δηλώσεις αλληλεγγύης στους διωκόμενους ηθοποιούς και γενικότερα υποστήριξης στο ΕΜΠΡΟΣ έχουν γίνει από πολλούς φορείς, καλλιτέχνες, ακαδημαϊκούς, θεωρητικούς, πολιτικούς και κοινωνικούς ακτιβιστές, από την Ελλάδα και το εξωτερικό, που θεωρούν σημαντική για την κοινωνία την ύπαρξη ελεύθερων, αυτοδιαχειριζόμενων καλλιτεχνικών και κοινωνικών χώρων. Την επέτειο της συμπλήρωσης δύο χρόνων από την έναρξη του συλλογικού εγχειρήματός μας και εν όψει της δίκης της 14ης Νοεμβρίου 2013, η Ανοιχτή Συνέλευση του Ελεύθερου Αυτοδιαχειριζόμενου Θεάτρου «Εμπρός», σε συνεργασία με τους δικηγόρους των διωκομένων καλλιτεχνών, διοργανώνει συνέντευξη τύπου στην Ε.Σ.Η.Ε.Α (1ος όροφος) τη Δευτέρα, 11 Νοεμβρίου 2013, στις 12:30 μ.μ.

Το ThePressProject θα μεταδώσει ζωντανά την Συνέντευξη Τύπου την Δευτέρα στις 12:30 από την ΕΣΗΕΑ




Η διάσωση του "Εμπρός" είναι νόμιμη! (Η Αυγή)

Δεν είστε παράνομοι, συνεχίστε (Ελευθεροτυπία)

Η Κυβέρνηση θέλει να κλείσει και το αυτοδιαχειριζόμενο θέατρο "Εμπρός"  (ΕΘΝΙΚΟΣ ΚΗΡΥΞ  Νέας Υόρκης)

Αναβολή επ' αόριστον της δίκης των δύο ηθοποιών λόγω μη προσέλευσης του βασικού μάρτυρα κατηγορίας (εκπροσώπου της ΕΤΑΔ). Οι κατηγορούμενοι θα κλητευθούν εντός των προσεχών μηνών σε τακτική δικάσιμο. Ο αγώνας του Ελεύθερου Αυτοδιαχειριζομενου Θέατρου Εμπρός συνεχίζεται.



30/10/2013: Από την Ανοιχτή Συνέλευση του ελεύθερου αυτοδιαχειριζόμενου Θεάτρου ΕΜΠΡΟΣ μετά από τη σύλληψη 2 νέων ηθοποιών στο ΕΜΠΡΟΣ και κάλεσμα συμπαράστασης 12μμ 31/10/2013

Σήμερα, 30 Οκτωβρίου 2013, αστυνομικοί του τμήματος Ακροπόλεως συνέλαβαν δύο νέους ηθοποιούς που έκαναν πρόβα στο Ελεύθερο Αυτοδιαχειριζόμενο Θέατρο ΕΜΠΡΟΣ. Οι δύο συλληφθέντες οδηγήθηκαν στην εισαγγελία όπου τους απαγγέλθηκαν κατηγορίες για παραβίαση σφραγίδων, διατάραξη οικιακής ειρήνης, και κατ’ επανάληψη κατάληψη δημοσίου κτηρίου. Κρατούνται και θα δικαστούν αύριο 31/10/2013 με την αυτόφωρη διαδικασία.

Εδώ και 2 χρόνια το ΕΜΠΡΟΣ λειτουργεί ως ένας μη εμπορευματοποιημένος πολιτιστικός και κοινωνικός χώρος στην ευαίσθητη περιοχή του Ψυρρή στο κέντρο της Αθήνας. Η σημερινή ενέργεια προφανώς εντάσσεται σε μια πολιτική πάταξης κάθε “ανομίας”, δηλαδή της ελεύθερης έκφρασης, της κοινωνικής αλληλεγγύης , της αυτοδιαχείρισης και της παραγωγής πολιτισμού έξω από τις νόρμες της χυδαίας αγοράς. Η επίθεση στο ΕΜΠΡΟΣ λίγες μέρες μετά την εισβολή στα κοινωνικά ιατρεία, και ίσως λίγες μέρες πριν την επαπειλούμενη έφοδο στην κατειλημμένη ΕΡΤ, δεν αφήνει καμία αμφιβολία για τις προθέσεις μιας κυβέρνησης που μετά την διάλυση των κρατικών δομών δείχνει αποφασισμένη να “ξεμπερδεύει” και με τις δομές κοινωνικής αλληλεγγύης.

Η ανοιχτή συνέλευση του Ελεύθερου Αυτοδιαχειριζόμενου Θεάτρου ΕΜΠΡΟΣ προχωρεί απόψε σε νυχτερινή πορεία διαμαρτυρίας στο Α.Τ. Ακροπόλεως και σας καλεί αύριο, Πέμπτη 31 Οκτωβρίου 2013, στις 12 το μεσημέρι στο Αυτόφωρο Μονομελές Πλημμελειοδικείο της Σχολής Ευελπίδων (κτήριο 2) για συμπαράσταση στους συλληφθέντες και αντίσταση στον αυταρχισμό της εξουσίας.

Το ΕΜΠΡΟΣ συνεχίζει κανονικά τις δράσεις του και σας καλεί να συμμετάσχετε ενεργά! 


10/30/2013: From the Open Assembly of the free self-managed EMBROS Theater after the arrest of two young actors at EMBROS – Call for group presence and support tomorrow 31/10/2013 at NOON AT THE TRIAL

Today, October 30 2013, police officers from the Acropolis police station arrested two young actors who were holding rehearsals at the free self-managed EMBROS Theater. The two arrested actors were led to the prosecutor, where they were charged with the breaching of seals, disrupting domestic peace, and repeatedly occupying a public building. They are currently detained, and will be tried tomorrow 31/10/2013 with a flagrante process.

For the last two years, EMBROS has been functioning as a non-commodified cultural and social space in the sensitive area of Psyrri, in the center of Athens. The action of today’s arrest is undeniably part of a bigger scheme of a political wipe-out of “lawlessness”, in other words of the freedom of expression, of social solidarity, of self-management and the creation of culture outside the norms of the vulgar market. The attack on EMBROS, a few days after the invasion of social infirmaries, and perhaps a few days before the threatened raid of the occupied ERT public television-radio station, leaves no doubt about the intentions of a government which appears determined to “redeem itself” of all kinds of social solidarity, after having already dismantled state structures.

The Open Assembly of the free self-managed EMBROS Theater moves forward tonight with a night protest, marching together from EMBROS to the Acropolis Police Station, and invites you tomorrow, Thursday October 31 2013, at 12pm noon to the flagrante process “Aftoforo Monomeles Plimmeliodikio Scholis Evelpidon” (Building 2) to show support for the arrested and resistance towards authoritarianism of power. 

EMBROS continues its program as scheduled and invites you to actively take part and participate!

Όταν μια κυβέρνηση καταστέλλει την ελευθερία της τέχνης και την ελευθερία της έκφρασης, δεν έχει πια το δικαίωμα να σφετερίζεται το όνομα της δημοκρατίας, είναι η έκφραση ενός ολοκληρωτισμού τον οποίο είναι νόμιμο να αντιμάχεσαι. Η σύλληψη των μελών του Θεάτρου Εμπρός αποτελεί  πράξη ηθελημένου σκοταδισμού, ασύμβατου με το δικαίωμα του καθενός στην παιδεία και τον πολιτισμό. Είναι  υπόθεση του καθενός από εμάς να της εναντιωθεί και να στηρίξει τους χώρους πολιτισμού ως χώρους που οφείλουμε να σώσουμε από τις μαφιόζικες επιχειρήσεις της ιδιωτικοποίησης και τον έλεγχο του εμπορεύματος.

Ραούλ Βανεγκέμ  Φιλόσοφος – συγγραφέας

When a government represses the freedom of art and the freedom of expression, it no longer has the right to usurpate the name of democracy, it becomes the expression of totalitarianism that is legitimate to fight. The arrest of the members of EMBROS Theater reveals the intention of an obscurantism incompatible with the right we all have to education and culture. It is a concern of everyone to oppose and save cultural spaces from the mafia enterpises of the privatization and the control of the commodity.

Raoul Vanegeim, Philosopher - writer


Quand un gouvernement réprime la liberté de l art et la liberté d expression, il n a plus le droit de s arroger le nom de démocratie, il est l expression d un totalitarisme qu' il est légitime de combattre. L arrestation de membres du theatre Empros relève d une volonté d obscurantisme incompatible avec le droit de chacun a l enseignement et a la culture. Il appartient a chacun de s y opposer et de promouvoir les lieux de culture comme des lieux qu' il faut sauver des entreprises mafieuses de la privatisation et de l emprise de la marchandise.

Raoul Vaneigem, philosophe - écrivain 

Kείμενο του Σέρτζιο Τζιράρντι για τις συλλήψεις στο Εμπρός 

Μετά την Ιταλία, η Ελλάδα φαίνεται να γίνεται κι αυτή ένα εργαστήριο «εξημέρωσης» ανθρώπων.

Η είδηση της σύλληψης των ηθοποιών στο Θέατρο Εμπρός στην Αθήνα επιβεβαιώνει, δυστυχώς, ότι πίσω από το προσωπείο μιας δημοκρατίας για το θεαθήναι μορφάζει ολοένα και πιο απειλητικά ο μηδενιστικός κυνισμός του αγοραίου ολοκληρωτισμού. Αν ο καπιταλισμός είναι πλέον πλανητική συνθήκη και η θανατοπολιτική του εντείνει την καταστολή, δεν θα πάψουμε να καταγγέλουμε παντού, αδιάκοπα, τις αδικίες του, αντιστεκόμενοι με κάθε τρόπο και μέσο αντάξιο της ταπεινωμένης ανθρωπιάς μας. Με την τέχνη και τη θέληση για ζωή χτίζουμε μιαν άλληκοινωνία πάνω στα ερείπια του παλιού κόσμου.

Σέρτζιο Τζιράρντι, συγγραφέας, μεταφραστής και, γιατί όχι, φιλόσοφος.

La Grecia sembra aggiungersi all’Italia come laboratorio dell’addomesticamento dell’umano.

La notizia dell’arresto al teatro Embros di Atene di qualche attore, conferma purtroppo che dietro la maschera spettacolare della democrazia imperversa sempre più il cinismo nichilista del totalitarismo mercantile. Se il capitalismo è ormai planetario e il suo progetto mortifero accentua la repressione, noi denunceremo dovunque, senza sosta, i suoi misfatti, resistendogli in tutte le forme e con tutti i mezzi degni della nostra umanità umiliata. Con l’arte e la volontà di vivere noi costruiremo un’altra società sulle rovine del vecchio mondo.

Sergio Ghirardi, scrittore, traduttore e magari filosofo

La Grèce semble s’ajouter à l’Italie comme laboratoire de la domestication de l’humain.

La nouvelle de l’arrestation au théâtre Embros d’Athènes de quelques acteurs confirme malheureusement que derrière le masque spectaculaire de la démocratie sévit de plus en plus le cynisme nihiliste du totalitarisme marchand. Si le capitalisme est désormais planétaire et son projet mortifère accentue la répression, nous dénonceront partout, sans relâche, ses méfaits en lui résistant par toutes les formes et par tous les moyens dignes de notre humanité bafouée. Par l’art et par la volonté de vivre nous construirons une autre société sur les ruines du vieux monde.

Sergio Ghirardi, écrivain, traducteur et pourquoi pas philosophe


A letter of support for the free self-organized Embros Theater from Teatro Valle Occupato (Rome, Italy) after the arrest of 2 actors on 30/10/2013 

Dear Reader,

We could have understood if it was a bad example of science fiction, but it’s not. And it’s not a show. Unfortunately, it's true. Two actors from Embros Theatre in Athens were arrested because they committed the most atrocious of crimes: rehearsing. But maybe it was because this crime is aggravated by others which are even worse, when they become possible: reclaiming public space, practicing commons and believing in culture as a primary right. This authoritarian, illogical, and repressive act of arrest is simply unacceptable. As we are able, from Rome, we would like to RE-ACT!  

Participants of Embros: What you’re building together is strong, durable and inspiring. We are with you with eyes and heart wide open. This letter is a small gesture of solidarity, but we really want to encourage you guys to never give up.

Teatro Valle Occupato


Letter in support of Embros Theater from Jenny Marketou (interdisciplinary artist and educator)

November 7, 2013,

To whom it may concern,

I am Jenny Marketou (Athens/New York) interdisciplinary artist and educator based inNew York City. As a cultural practitioner during my frequent visits in Athens I had the opportunity to attend several events organized at Embros Theater.

I realize that at times of crisis culture is a crucial and active ingredient in the construction and shaping of the contemporary city like Athens and  Embros Theater provides a unique global platform which showcases and hosts artistic practices, campaigns, theories, and practicalities that accompany this phenomenon.

Embros Theater has established itself by a diverse self organized group of people who believe in the active role of culture and taking art seriously have transformed Embros Theater to a place making which has become a catalyst in contemporary culture’s current and potential role in the expanding metropolis such as Athens.

It is unethical to prosecute people who have battled to endure this space and who have contributed in creating arts communities, which are invested in the connection between social justice and art with an impact on the viability of the city.

With this letter I am asking your profound consideration on this matter and all efforts to prosecute individuals or directed against Embros should be dropped immediately.

I am a fan and supporter of Embros.

Jenny Marketou


Κείμενο συμπαράστασης από το Σωματείο Εργαζομένων στο Χώρο του Χορού (Σ.Ε.ΧΩ.ΧΟ) στους δύο ηθοποιούς που συνελήφθησαν στο Εμπρός


Το Σωματείο Εργαζομένων Στο Χώρο του Χορού συμπαραστέκεται στους δύο ηθοποιούς  που δικάζονται στις 14 Νοεμβρίου με τις κατηγορίες  για παραβίαση σφραγίδων, διατάραξη οικιακής ειρήνης, και κατ’ επανάληψη κατάληψη δημοσίου κτιρίου μετά από μήνυση κατά αγνώστων που άσκησε το ΤΑΙΠΕΔ.

Το Θέατρο Εμπρός είναι παράδειγμα λειτουργίας και αυτοδιαχείρισης τα τρία τελευταία  χρόνια που θα ζήλευαν πολλοί δημόσιοι οργανισμοί. Η πολιτεία αντί να εναντιώνεται, θα έπρεπε από την πρώτη στιγμή να χρησιμοποιήσει αυτό το παράδειγμα λειτουργίας για όλους τους καλλιτεχνικούς φορείς και οργανισμούς που έχει υπό την εποπτεία του και όχι να πατρονάρει και να χρηματοδοτεί τους υπερχρεωμένους καλλιτεχνικούς οργανισμούς. Το Θέατρο Εμπρός θέτει ως πρωταγωνιστή τον άνθρωπο πέρα από κάθε καλλιτεχνική ιδιότητα. 

Ζητάμε την αθώωση των δύο ηθοποιών και την παραίτηση του κράτους και του ΤΑΙΠΕΔ από την διεκδίκηση ενός χώρου που ανήκει στην κοινωνία που τον χρησιμοποιεί είδη με μεγάλη επιτυχία και συμμετοχή. Καλούμε τα μέλη μας να δείξουν έμπρακτα την συμπαράστασή τους στις 14 Νοεμβρίου στα δικαστήρια (Συγκέντρωση-Διαμαρτυρία).

Σ.Ε.ΧΩ.ΧΟ  Σωματείο Εργαζομένων Στο Χώρο του Χορού http://tinyurl.com/npykfwg



Letter in Support Of Embros Theatre by Nuovo Cinema Palazzo, Rome

To whom it may concern,

only few days have passed since the euromediterranean meeting of Agora99 took place in Rome. It has been a fertile occasion of encounter and exchange among several collectives, associations, networks and active citizens, all sharing a common interest in questioning the way democracy is actually taking shape at both local and European scale.

As one of the hosting spaces and organizers of the meeting, Nuovo Cinema Palazzo had then the chance to renovate closeness and solidarity with all those people who, in Greece, are now resisting, carrying out struggles for the advancement of citizens rights and fighting against those neoliberal policies that are threatening the very life of democracy.

We do believe that theatre, as well as arts and culture in general, constitute fundamental elements in sustaining and promoting a public space: an unavoidable political precondition through which critical thought and freedom of expression must be preserved and nourished, at any time.

For this reason, we all look with great concern at recent prosecution measures that Greek authorities are adopting  against acts of reappropriation of citizenship spaces, such that of Embros Theatre and ERT. Both, in fact, are widely internationally recognized as legitimate responses to an economic crisis that is progressively eroding rights and equality, fostering new forms of segregation, marginality and subalternity.

We think at Europe as a political space whose cultural core lies on openness, hospitality and dialogue with diversity. An heterogeneous common space of culture, that of Europe, with Greece as its political cradle, holding the shared heritage of democracy. An European political space of critical standing up against any form of repression, violation, dispossession, exploitation which now appear instead as the main weapons through which financial and political institutions are imposing economic standard priority on the survival of democracy.

If  democracy is the common political ground of all European countries, then, any form of criminalization and physical violence against individuals, as well as Embros and ERT themselves, must stop immediately!

Rome, 10th November 2013


Letter in Support of Embros Theater by Sabu Kohso

Dear Occupyers of Empros Theater,

Your struggle has a great significance for all of us globally, the human bodies struggling for various reasons, with varied aspirations,
in different parts of the world. Now it is increasingly clear that our enemies are one, those exploit and oppress us in different forms.
Meanwhile the form of struggle you are creating -- occupation -- is today the basis of all projects based upon our desperation, anger and joy. Good luck, comrades at Empros Theater!

Sabu Kohso

Letter in Support of Embros Theater by Gigi Rogero (Commonware)

In the Spring of 2012 we took part, with many other comrades of various countries, in the organization of a European meeting. Less than two months before, the 12th of February, there has been the great insurgence in Syntagma square and in the streets of Athens against the austerity and the memorandum. And it was in continuity with the insurrections in North Africa, the acampadas in Spain, the Occupy Wall Street, and the global movement within the global crisis. Everywhere we felt the necessity not only to give solidarity with the struggles in Greece, but to generalize that struggles. Because we live in a common condition, and we need a common struggle. For this reason we choose Athens for a European and transnational meeting, and we choose the Embros Theatre because it is an extraordinary example of our daily efforts to fight the austerity policies, to create new forms of cooperation, to take on our hands our lives. Embors is what we call an institution of the common, that is to say, the exemplification of a process of autonomous organization of the living labor.

In the days of the meeting we met a lot of artists and precarious workers, we met people of the neighbourhoods committees and the workers of self-managed factories, we discussed and we recognized together in a common space.

For this reason we support you: it is a matter not only of solidarity, but of commonality. For this reason we cry out: We are all Emrbos, hands off from Embros!

With love, see you on the barricades!

Gigi Roggero (Commonware)


Support from TAK Theater Aufbau Kreuzberg, Berlin

On behalf of TAK Theater Aufbau Kreuzberg I want to express our solidarity for our colleagues. Especially in times of crisis free spaces for the expression of thoughts and arts and communication are needed. We are with you!


Ψήφισμα της 1ης Δημοτικής Κοινότητας Δήμου Αθηναίων

1. Να παραμείνει το Θέατρο Εμπρός χώρος πολιτισμού και κοινωνικής προσφοράς στην περιοχή

2. Να εξαιρεθεί το ιστορικό (χαρακτηρισμένο μνημείο) κτίριο του Εμπρός
από τη δικαιοδοσία του ΤΑΙΠΕΔ.

3. Εκφράζει τη συμπαράστασή του στους 2 ηθοποιούς που δικάζονται την Πέμπτη, 14 Νοεμβρίου 2013

ΚΕΙΜΕΝΟ ΣΥΜΠΑΡΑΣΤΑΣΗΣ ΑΠΟ ΤΗΝ EGfKA (Europäische Gemeinschaft für Kulturelle Angelegenheiten / European Community for Cultural Affairs / Ευρωπαική Κοινότητα για Πολιτιστικές Υποθέσεις)

ΚΕΙΜΕΝΟ ΣΥΜΠΑΡΑΣΤΑΣΗΣ ΑΠΟ ΤΟ YNBK, ΚΟΠΕΝΧΑΓΗ (Ydre Nørrebro Cultur Bureau, Copenhagen)







Un théâtre autogéré en vente - ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΗ ΣΤΟ ΘΕΑΤΡΟ ΕΜΠΡΟΣ (Initiative de Solidarité avec la Gréce qui resiste Bruxeless)









«Ντύστε μας τρελούς, μη μας φυλακίζετε»




Κάθε Κυριακή μετά τις 7.00 μ.μ. η ανοικτή συνέλευση του...